Welkom
Hoi allemaal,

Welkom op dé log voor leuke en minder leuke dingen. Na een hele periode van afwezigheid, weer terug op weblogland. Mijn log en ik ondergaan momenteel een metamorfose, dus schrik niet als je op een ochtend komt kijken en de kleuren zijn wéér anders. Ben nog aan het uitvinden wat bij mn logje past
Oja, niet een onbelangrijk detail, mijn emailknop werkt niet meer..een of ander onverlaat vond het nodig mijn email te hacken en kan met mn atechnische knobbel niet voor elkaar krijgen een nieuwe mail toe te voegen..dus.

Wat ik nou toch weer tegenkwam?!
Eigenlijk te zot voor woorden dat ik ze hier nog onder de aandacht breng, want dat hebben deze 2 dames totaal niet verdiend, maar ben gewoon perplext van de denkwijze en opvoeding van deze 2 grietjes. De KKK zet zich voort.. Dat dit toegelaten wordt overigens..

Geplaatst op 23 oktober 2005 16:08 door bc.W.L.J.Engler
actualiteit -
‘Wij willen ons ras beschermen’ – Prussian blue promoot racistische denkbeelden

De Amerikaanse tweeling Lamb en Lynx Gaede lijken op het eerste gezicht onschuldig. Maar schijn bedriegt. Als Prussian blue zijn zij namelijk de nieuwe zingende sensatie voor racistische groeperingen in Amerika.
Ze noemen zichzelf blanke nationalisten. Ontkennen de holocaust. Zijn trots op hun arische afkomst en willen hoe dan ook dat dit ras zal blijven voortbestaan. Lamb en Lynx Gaede, beiden nog maar 13, zijn door moeder April Gaede al vanaf hun geboorte vergiftigd met extreem-racistische denkbeelden.
Hoewel de twee bij hoog en laag volhouden dat de bandnaam refereert aan hun Duitse afkomst, beweren tegenstanders op internetforums dat de bandnaam een veel grimmigere betekenis heeft. Prussian Blue schijnt namelijk Amerikaans slang’ te zijn voor het overblijfsel van pesticide Zyklon-B, wat in de tweede wereldoorlog gebruikt werd in de gaskamers van nazi-concentratiekampen.
Moeder Gaede kan het allemaal weinig bekoren. Al jaren is zij immers actief voor diverse rechts-extremistische groepen in de VS. Zo schrijft ze voor het racistische blaadje National Vanguard en protesteerde tegen immigranten voor de Nationale Alliantie.
Onlangs vertrok het gezin overigens uit hun woonplaats Bakersfield. Volgens moeder April Gaede past het gezin alleen maar in een volledig blanke gemeenschap, ergens ten noordwesten van de VS.

http://prussianbluefan.blogspot.com/

Goeiemorgen,

Mn zusje zou geopereerd gaan worden..Vol in de zenuwen het ziekenhuis in en het maar over je heen laten komen. Het voelde niet goed. We zijn met zn allen inmiddels gewend dat ze geregeld geoperereerd wordt, toch is het elke keer weer spannend, maar gisteren zat het ons allen echt totaal niet lekker. Kortgezegd, zelfs heel erg slecht.
Ze werd geopereerd in het ziekenhuis waar een arts paar jaar terug de schandalige fout heeft gemaakt, vergeten operatieklem van leverbuisje af te halen. Nou presteerde datzelfde ziekenhuis gisteren weer een fout te maken.
Zuslief werd de Ok opgereden, aan de plakkers gehangen en infuusje erin. Redelijk stoned van de tranquelizers werd ze weggereden. Kwam de chirurg er op het laatste moment door in haar dossier te kijken dat er wat dingen verkeerd vermeld stonden, waardoor de operatie onmogelijk door kon gaan, te gevaarlijk..Zwaar kl*te om het maar even zo te zeggen, zusje was al zo zenuwachtig, lag al op de OK en dan krijg je dat te horen.
Toch noem ik het een geluk bij ongeluk. Ze kon niet meer daar (in dat verotte ziekenhuis)geopereerd worden, dus is zij vanmorgen vroeg naar een ander ziekenhuis gebracht en zit nu in spanning te wachten op het verlossende telefoontje, of alles goed is gegaan. Ze ligt nu al ruim 2 uur op de operatietafel…

Duimen jullie met mij mee? Ben stiekem best wel wat zenuwachtig. Geloof me, dit soort uitstapjes moet je niet elke week hebben hoor, slecht voor je gezonheid en psyche, haha.

Fijne dag allemaal.

Hallootjes,

Heeft iedereen genoten van zijn weekend?

Nolita is sinds erg lange tijd weer eens de kroeg in gegaan. Wegens altijd moe zijn, kan ik het mij niet permiteren door de weeks helemaal lamlendig te zijn, vandaar dat ik haast nooit meer op stap ga. Nu moest ik wel,verjaardag..Was reuzegezellig, met als gevolg dat ik rond 8uur pas ging slapen gisterochtend..vermoeiend..nu zo brak als wat, haha, maar het was de moeite waard.

Gisteren bij mn moedertje langs geweest. Mn zusje was er ook, erg gezellig. Nooit wordt er iets aan moederdag gedaan, maar nu we allemala het huis uitz ijn, is het erg gezellig om bij elkaar te komen. Was slecht weer voorspeld, toch nog lekker in de tuin kunnen eten, heerlijk vakantiegevoel.

Mijn zusje moet weer geopereerd worden. We vinden het allemaal er spannend, best wel eng eigenlijk. Ze heeft al zoveel operaties (stuk of 6 grote in een jaar of 3) ondergaan na een gigafout van het ziekenhuis en daar is zij nog steeds niet van hersteld. Zez iet er enorm tegenop, want daarna zal zij een aantal weken plat moeten liggen..erg moeilijk als je graag veel wilt ondernemen, je totaal overgeven aan je lichaam. Hoop dus dat alles goed verloopt en er gauw een eind aan al deze narigheid komt voor haar. Ik zal deze week dus erg veel in het ziekenhuis te vinden zijn.

Zometeen aan die arbeit, wordt nog wat, heel mn lichaam onder de spierpijn, haha, dus het zal me wel een uurtje extra kosten

Fijne maandag allemaal en tot gauw. Liefs

Weer een frisse start. Eindelijk, eindelijk na een hele periode van chaos en drukte, lijkt het alsof ik weer meer energie krijg voor dingen als loggen.
Ik wil het een en ander veranderen aan mijn logje, af van de oude kleuren. In eerste instantie wilde ik alles gaan wissen, nieuwe naam, nieuwe log, maar waarom? Dit ben ik en veranderingen horen er bij, metamorfoses, maar ik blijf wel ik en het oude kan immers niet weggegooid worden, wel opgeruimd en dat heb ik dan ook maar gedaan, althans ik ben ermee aan het werk…

Ik hoop dat het met jullie goed gaat? Af en toe kwam ik nog wel eens gluren, maar zag dat iedereen een tijd van bezinning nodig had, stilte alom

Overgevoelig zijn voor de stemmingen van anderen mensen, gevoelens overnemen, zich veel aantrekken van die gevoelens, dingen sterker voelen dan anderen, intens verdrietig kunnen zijn bv om iets wat voor een ander juist wel meevalt. Je alleen voelen, een buitenstaander, niet begrepen, alsof je van een andere planeet komt en je constant staande probeert te houden in deze maatschappij. Wat enorm veel energie kan kosten en zich kan uiten in zware oververmoeidheid en andere psychische en lichamelijke klachten.

Na allerlei vragenlijsten is gebleken dat ik een HSP-er ben..of ik daar nou zo blij mee ben?
Van kinds af aan is mijn intuitie al sterk ontwikkeld, dingen die ik op die leeftijd niet hoefde te weten wist ik al en maakte mij vaak grote zorgen. Ook rook, hoorde en voelde ik dingen die er niet waren, of niet waarneembaar waren door anderen.

Artsen gooide het steeds op ME, ik nam geen genoegen met die stempel, maar voor de buitenwereld was het wel erg handig die stempel te kunnen gebruiken, niemand begreep mijn moeheid, haast niets kunnen doen daardoor, niet mee kunnen komen in een 40urige werkweek, niet kunnen stappen en zoja, dan van te voren slapen of daarna ruim 3 dagen van slag, totaal leeg te zijn van een nachtje stappen. Toen kreeg het beestje een naam (ME) en leek men het iets meer te accepteren, ik had er immers ook geen uitleg voor, maar volgens de meeste mensen zit ME tussen je oren en ook die stempel was vaak niet genoeg, waardoor mijn wereld steeds kleiner werd en de vriendengroep ook. Ik ben wel opgelucht, wetende wat er is met me en waardoor ik zo denk en doe. Alleen ook HSP is voor veel mensen niet te begrijpen, of ze willen het niet begrijpen. Psychologen noemen het een ‘gave’ , ik ervaar dat niet zo. Ja het kan erg handig zijn, weet vaak welke mensen goed voor mij zijn en welke niet, alleen moet ik daar wel wat mee doen dan, haha. De stempel ME wordt denk ik meer geaccepteerd dan HSP..

Heb het er wel eens met Shamanca over gehad (www.shamanca.web-log.nl) en verdomd, ze heeft gelijk, wist nooit wat het was, heb het er met een therapeut over gehad en mijn moeder (ook HSP-er), vragenlijsten ingevuld en de hele puzzel viel in elkaar..had ik dit jaren terug maar geweten, had ik mezelf beter kunnen begrijpen (en anderen mij ook, haha) en een manier kunnen vinden om ermee om te gaan.

Dit gedicht vond ik op een site en die wil ik jullie niet onthouden:

Over gevoeligheid

overgevoeligheid

elke dag de confrontatie met jezelf

je omgeving, je relaties

het voelt vaak niet goed

op school, op het werk

een buitenbeentje

altijd al

net of je niet dezelfde taal spreekt

dezelfde gevoelens kan delen

onbegrip

eenzaamheid

dat vooral

geschreven door Cornel van Noppen.

De dag voor kerst mocht mijn tante wat later beginnen op haar werk, omdat die dag ervoor mn oud oom was overleden (broer van mij oma) en mn tante dat nog aan mijn oma moest gaan vertellen.

Mijn oma belde op een gegeven moment op, helemaal van slag, dat ze via via had gehoord dat haar broer was overleden. Wat raar dachten we nog, mn tante zou het haar gaan vertellen, juist om te voorkomen dat ze het van iemand anders zou horen, gezien ze Alzheimer heeft en dat op sommige momenten heel erg aanwezig is.

Wat bleek nou, mn tante is die ochtend op de snelweg in de slip terecht gekomen doordat er gestrooid was, met een noodvaart tegen de vangrail aan geklapt, vervolgens over de kop gevlogen en op de andere snelwegbaan terecht was gekomen. Politie, ambulance, brandweer, alles was aanwezig en wat denk je?? Mn tante stapt de auto uit, pakt haar spulletjes uit de berm die uit de auto waren gevolgen en ze mankeert hélemaal niets. De ambulance wilde haar meenemen om na te laten kijken, want ze waren totaal verbaasd dat ze zo uit stapte, zoiets komt heel zelden maar voor, dat iemand het overleefd al dan niet in het ziekenhuis terecht komt. Het enige wat ze kon zeggen “Ik hoef niet naar het ziekenhuis, wat ik nodig heb is een leenauto, want ik moet naar mijn werk” … Hoe bedoel je een beschermengeltje. Vind dit toch wel een wonderbaarlijk verhaal, vandaar dat ik het even met jullie wilde delen.
Heb haar maar gezegd dat ze “de jongens van hierboven” heel erg mag gaan bedanken.

Vanavond is het zover. De jaarwisseling. Elk jaar heb ik er zo’n hekel aan en wil ik het liefste alleen zijn, wat ik dus ook een paar jaar heb gedaan. Heerlijk met mn dieren thuis, op de bank met toastjes en leuke films, maar vooral nadenkend over hoe het jaar geweest is, wat ik geleerd heb, wat er allemaal gebeurd is wat een behoorlijke impact heeft gemaakt en waarom dat gebeurd is.
Ik ben gestopt met goede voornemens maken, als in de zin van afvallen, stoppen met roken etc..Die werken toch niet bij mij, vind het ook onzin, kan je het hele jaar doen.

Nu ik sinds een paar maandjes mn eigen huisje heb, had ik voor het eerst zin om met de mensen waar ik van houd oud en nieuw te vieren en heb de mazzel dat dat gaat gebeuren ook. Lekker in mn eigen huisje, bij mn kitten( die nu al door het huis aan het sluipen is van angst), met mn familie en wat vrienden, allemaal in mn kleine paleisje gepropt, maar het wordt vast gezellig.

Ik wens jullie allemaal een heel fijne jaarwisseling en voor het komende jaar veel geluk, liefde en gezondheid. Maak er wat moois van in 2006!

Liefs.

Wie heeft het gezien? De finale van BB..

Nolita was ziek begin van het seizoen, dus kwam ik automatisch op BB terecht, met als gevolg dat ik dus een doorsnee Nederlander ben en zowat elke avond trouw voor de buis zat. Alsof je op het Leidseplein mensen zit te kijken, heerlijk..(of het een goede vergelijking is, is een ander verhaal)

Afijn, vanavond zat ik helemaal klaar voor het “echte” werk, de finale…Wat een afknapper zeg, het einde, zó goedkoop, Talpa maakt zijn naam waar hoor, dit programma was het enige wat ik keek op de zender, ze hadden hun naam nog enigzins op kunnen krikken…..

Nou op naar mijn eigen BB, heb een buurjongetje van een jaar of 16 die zijn hond wel zó ontzettend vaak uitlaat en telkens stopt voor mijn huis en schaamteloos naar binnen zit te gluren. Nolita gaat de gordijnen maar eens dichtdoen. Welterusten allen!

Ik wens jullie allen een hele fijne kerst en een fatastisch, gezond en liefdevol 2006!